15 Mayıs 2011 Pazar

meğer böyle şeyler de oluyormuş...

Buraya en son yazdığım tarihi önemseyemeyecek kadar mutsuzum. Derdimi anlatmaya başladığım anda sen hep mutsuzdun zaten deyip gülümseyen arkadaşlarım gibi diyemiyorsun, bu da benim buraya yazmama sebep...

Dersaneye gidip gelirken yaşadığım sıkıntılarda kalmışımdır burda muhtemelen, üniversiteye gidince azalır, biter vs diye umut ettiğim hani. Öyle bi dünya yok ki.. Yani bugün sıkıntıdan öldüğüm bir an balkondan bakarken yan bahçede, 30una gelmiş evin hasta ve ailesiyle yaşamak zorundaki kızının salıncağa oturmuş, ööyle yere bakarken ki halini gördüm. Babam,annem ve onlar gibi hayatı tanımış insanlar için ben ve ben gibilerin üzülmeye hakkı yok o hasta abla ve o gibiler bu kadar mutsuzken...

Ama ben de mutsuzum ve bu olmadığı halde varmış gibi göstererek yalan atılacak kadar güzel bir şey değil ki...

En yakın arkadaşlarımı kaybettim, 13 yıllık 2 dostum, ikisi de artık dostum değil... Sonra şöyle oluyor, yokluklarını hiç hissetmiyorsunuz, ben mi öküzüm onlar mı yer edinememiş diyorsunuz. yalan değil bu gece bu havada bahçesine gidip oturamadığım için birini kaybetmekten ötürü biraz üzgünüm..

Dün... Dün sevgilimden ayrıldım, en yakın arkadaşlarımdan birinin, arabada sevgilime yaptığı vaktiyle bi kızla olan samimiyeti hakkındaki şakalar ve diğer ilginçlikler sayesinde...

Meğer böyle şeyler gerçek hayatta, gerçek insanların da başına geliyormuş, şahsen ben filmlerde olur sanıyordum. Arabadan indim, köprüde en yakın arkadaşımla kavga ettim, aşağı indim ve arkadaş, sevgili gibi kelimeler anlamını yitirdi bende o gün, o an..
Gerisi sadece bi ayrılık mesajı atmam, sonrasında biraz tartışma, sevmediğini ve sevilmediğini anlama anı.

Tamam ama ya en yakın arkadaş ve hatalar... Oha dedim kendime, hadi gel şimdi bunu da sil. 13 yıllık iki arkadaşını sildiğin gibi ama bi düşün..

Bu kadar insanı silmen gerektiyse, bu kadar hata, yanlış üst üste geldiyse ya sorun sende başlıyorsa, ya temeli yanlış kuran en başta sensen..

Ama korkuyorum be, ben 20 yaşındayım. 20 yıl boru değil ki, her şeyi baştan yaşamam mümkün mü Allahım..
Hem neden anne ve babayla yetinmez insanlar doğduktan sonra...


"meğer böyle şeyler de oluyormuş..." / Fight Club'ı okurken bu cümleye bir gün çok takılacağımı biliyordum..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder